Think aloud (thesis) … vervolg

juni 2, 2009

Ter opfrisssing: de geteste applicatie tracht aan de hand van een frontale foto en een profielfoto van het menselijk gelaat een 3Dmodel op te stellen. De gebruiker wordt in de eerste plaats door middel van een wizard doorheen de detectiestappen geleid van de frontale en de profielkenmerken. Na deze stappen wordt een generisch hoofdmodel vervormd en vervolgens de textuurmap gemaakt.

De proefpersoon is hier een universiteitsstudente uit de eerste Master Biologie, met een gemiddelde PC-ervaring. Ze dubbelklikt op het pictogram en de applicatie start succesvol op. De resultaten van de think-aloudtest worden hier niet weergegeven om overzichtelijke redenen (zie link onderaan deze post voor meer details). De analyse is echter van groter belang. Positieve opmerkingen over de interface worden achterwege gelaten. Een paar conclusies en dus ook meteen doorgevoerde veranderingen zijn hieronder weergegeven.

  • De proefpersoon dacht dat het programma vastgelopen was wanneer het eigenlijk een complex algoritme aan het uitvoeren was. Dit doet me denken aan de eerste heuristische usability regel http://www.useit.com/papers/heuristic/heuristic_list.html. De gebruiker moet altijd geinformeerd zijn over wat er aan het gebeuren is. Daarom werd een progress-balkje toegevoegd dat duidelijk maakt welke detectie op dat moment berekend wordt. Het balkje is tijdsongedetermineerd, aangezien onmogelijk op voorhand kan bepaald worden hoe lang het algoritme zal duren.
  • “Een beeld zegt meer dan 1000 woorden.” Daarom werd de helptekst die bij iedere wizardstap verschijnt, ondersteund met een voorbeeldfotootje van hoe het gedetecteerde gezichtskenmerk er moet uitzien. Bij het eerste gebruik van de applicatie, zal het waarschijnlijk wel nog nodig zijn de hulptekstjes te lezen, maar bij een tweede gebruik zou de foto een geheugensteuntje moeten zijn voor wat er in de tekst gezegd wordt.
  • De gebruiker wordt bij de manuele detectie gedwongen op ‘clear’ te drukken, zodat het gedetecteerde feature verdwijnt van het beeld. Dit is ongewenst wanneer bijvoorbeeld het reeds gedetecteerde feature helemaal juist is, maar enkel aangevuld dient te worden. De wijziging bestaat dus uit de mogelijkheid de automatisch gedetecteerde feature nu manueel aan te vullen.
  • Het 3D-canvas waar het hoofdmodel in verschijnt, biedt standaard de mogelijkheid door middel van de muis allerlei transformaties uit te voeren op het hoofdmodel (transleren, roteren en zoomen). Deze muisbeweging is blijkbaar niet echt handig, zelfs oncontroleerbaar en het vraagt enige ervaring het model te draaien volgens de gewenste beweging. Daarom werden aan het canvas 4 pijl-buttons toegevoegd die het mogelijk maken het model puur te roteren rond de horizontale en de verticale as. Ook een button om het hoofdmodel in zijn oorspronkelijke positie terug te brengen blijkt handig.
  • Bij de manuele detectie was het niet echt duidelijk dat de gebruiker eerst punten moet aanduiden op het beeld en dan op ‘Draw curve’ moet klikken om te bevestigen. Daarom werd een pencursor toegevoegd wanneer de gebruiker met de muis over het beeld navigeert, en werd de ‘Draw curve’-benaming door ‘Confirm’ veranderd. Dit laatste is zeker een hele verbetering bij de detectie van enkel punten, waar de ‘curve’-benaming helemaal irrelevant is. In hetzelfde kader werden ook zoombuttons aan het panel toegevoegd, zodat de gebruiker makkelijk bijvoorbeeld de relatief kleine ogen toch nauwkeurig kan aanduiden.
  • De detectie van profielkenmerken verwacht een inputbeeld waarop een rechterzijaanzicht van het hoofd te zien is. Wanneer dit een linkerzijaanzicht is, werd de gebruiker aangespoord met een zelfgekozen programmatje de foto te spiegelen om de verticale as. Deze indirectie wordt nu opgelost door binnen deze applicatie zelf een simpele button te voorzien die de ingeladen foto spiegelt om zijn verticale as (tenminste als dit nodig zou zijn). In toekomstige iteraties zou dit ook automatisch kunnen gebeuren, zodat de gebruiker hier zelf geen rekening meer hoeft te houden.
  • Als laatste (niet af te leiden uit de think-aloudtests) werden aan alle buttons mooie icoontjes toegevoegd om de functie van de knop nog duidelijker te maken. Ook de banner werd vervangen door een eigen (meer passende) creatie.

Op die manier werd voor elke opmerking van deze ene proefpersoon een oplossing gezocht en de aanpassing doorgevoerd. Toegegeven, 1 thinkaloudtest in 1 iteratie zou niet mogen volstaan om deze interface als afgewerkt te beschouwen (wat ik dan ook niet beweer). Toch kan het bereikte niveau voorlopig als voldoende gebruiksvriendelijk beschouwd worden (de nadruk van deze masterproef ligt namelijk eerder op de onderliggende algoritmes dan op de interface). Verdere iteraties (in thinkalouds en gui-aanpassingen) zullen daarom niet meer uitgevoerd worden. Meer details (en screenshots!) over deze hele thinkaloud en de GUI van mijn applicatie, kan teruggevonden worden in het GUI-hoofdstuk van mijn verslag … http://users.vtk.be/~s0161408/Kul/Thesis/Tekst/gui.pdf

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: